مشنو که گر آن طره زنگی وش هندوست

آشفته آن سنبل گلبوی تو نبود

مشنو که دل خسته دیوانه ما را

شوریدگی از سلسله موی تو نبود

ترک فلکی بنده هندوی تو نبود

مشنو که چو در گوشه محراب کنم روی

چشمم همه در گوشه ابروی تو نبود