مشنو که دل خسته دیوانه ما را

آئینه جانش رخ دلجوری تو نبود

مشنو که سر زلف عروسان بهاری

آشفته آن سنبل گلبوی تو نبود

شوریدگی از سلسله موی تو نبود

مشنو که گر آن طره زنگی وش هندوست

ترک فلکی بنده هندوی تو نبود