مشنو که سر زلف عروسان بهاری

یا میل من سوخته دل سوی تو نبود

مشنو که هر آنکس خبر از عالم جانست

آئینه جانش رخ دلجوری تو نبود

آشفته آن سنبل گلبوی تو نبود

مشنو که دل خسته دیوانه ما را

شوریدگی از سلسله موی تو نبود