گر تو ناوک می زنی دور افکنم درع و سپر

رود را بر ساز کن مطرب که دل دادم برود

جام لعل و جامه نیلی سیه روئی بود

خیز و خم بنمای تا خمری کنم دلق کبود

ور تو خنجر می کشی یکسو نهم خفتان و خود

شاهد بربط زن از عشاق می سازد نوا

بلبل خوش نغمه از نوروز می گوید سرود