گر دل و دین در سر زلف تو کردم دور نیست

می کند فریاد و خون از چشم ساغر می رود

ای بهشتی پیکر از فردوس می آئی مگر

کز عقیق جانفزایت آب کوثر می رود

رختمومندر سر تشویش کافر می رود

چون دبیر از حال خواجو می کند رمزی بیان

خون چشمم چون قلم بر روی دفتر می رود