رختمومندر سر تشویش کافر می رود

ای بهشتی پیکر از فردوس می آئی مگر

کز عقیق جانفزایت آب کوثر می رود

گر دل و دین در سر زلف تو کردم دور نیست

چون دبیر از حال خواجو می کند رمزی بیان

خون چشمم چون قلم بر روی دفتر می رود