بی گل روی تو خارم ز بصر می روید

تیغ هجرم چه زنی کز دل ریشم هر دم

می دمد شاخ تبر خون و تبر می روید

فصل نوروز چو در برگ سمن می نگرم

هر زمانم که خط سبز توآید در چشم

سبزه بینم ز لب چشمه که برمی روید

ای بسا برگ شقایق که دمادم در باغ