دردی درد بدست آر و دوا باز گذار

ز پی نافه چین گر بختا خواهی رفت

چین گیسوی بتان گیر و خطا باز گذار

عاشقانرا بجز از درد نباشد درمان

گرت از ابر گهربار حیا می باشد

خون ببار از مژه چشم و حیا باز گذار

هر که از مروه صفا می طلبد گو به صبوح