چون دم از بحر زنم دیده خواجو گوید

خون ببار از مژه چشم و حیا باز گذار

هر که از مروه صفا می طلبد گو به صبوح

باده صاف طلب دار و صفا باز گذار

که ازین پس سخن بحر بما باز گذار