چون صوفیان بچرخ درآید هزار بار

دستانسرای گلشن روحانیون ز شوق

بردارد از نوای خوشت نغمه هزار

وین چرخ چرخ زن ز سماع تو هر زمان

ای بس که بلبل سحر از شوق نغمه ات

بر سر زند بسان مگس دست اضطرار

مرغ چمن که رود زن بزم گلشنست