ای بس که بلبل سحر از شوق نغمه ات

بردارد از نوای خوشت نغمه هزار

وین چرخ چرخ زن ز سماع تو هر زمان

چون صوفیان بچرخ درآید هزار بار

بر سر زند بسان مگس دست اضطرار

مرغ چمن که رود زن بزم گلشنست

پر می زند ز شوق تو بر طرف جویبار