اهل معنی نپرستند مگر نقش نگار

بی رخ یار هوای گل و گلزارم نیست

زانکه با دست نسیم چمن و بوی بهار

همه بتخانه چین نقش و نگارست ولیک

در دل تنگ من آمد غم و جز یار نیافت

اوست کاندر حرم عشق تو می یابد بار

سکه روی مرا نقش نبینی زانروی