در دل تنگ من آمد غم و جز یار نیافت

زانکه با دست نسیم چمن و بوی بهار

همه بتخانه چین نقش و نگارست ولیک

اهل معنی نپرستند مگر نقش نگار

اوست کاندر حرم عشق تو می یابد بار

سکه روی مرا نقش نبینی زانروی

که درستست که چشمت نبود بر دینار