می رویم از پیشت اینک در زمان بدرود باش

ایکه از هجر تو در دریای خون افتاده ام

از سرشک دیده گوهر فشان بدرود باش

گر ز ما بر خاطرت زین پیش گردی می نشست

همچو خواجو در رهت جان و جهان در باختیم

وز جهان رفتیم ای جان جهان بدرود باش