که بشهر اودرآمد که نگشت شهر بندش

به کمندش احتیاجی نبود بصید وحشی

که گرش بتیغ راند نکشد سر از کمندش

نه منم اسیر تنها بکمند یار زیبا

مکنید عیب خواجو که اسیر و پای بندست

که اگر نمی کشندش به عتاب می کشندش