مکنید عیب خواجو که اسیر و پای بندست

که گرش بتیغ راند نکشد سر از کمندش

نه منم اسیر تنها بکمند یار زیبا

که بشهر اودرآمد که نگشت شهر بندش

که اگر نمی کشندش به عتاب می کشندش