پشه بازیچه شمارد بحقارت بازش

هر زمان بر من دلخسته کمین بگشایند

آن دو هندوی رسن باز کمند اندازش

از برم بگذرد و خاک رهم پندارد

بنظر کم نشود آتش مستسقی وصل

تشنه اندیشه دریا ننشاند آزش

مطرب پرده سرا گوهم از این پرده بساز