بنظر کم نشود آتش مستسقی وصل

آن دو هندوی رسن باز کمند اندازش

از برم بگذرد و خاک رهم پندارد

پشه بازیچه شمارد بحقارت بازش

تشنه اندیشه دریا ننشاند آزش

مطرب پرده سرا گوهم از این پرده بساز

ورنه گر دم بزنم سوخته بینی سازش