ورنه گر دم بزنم سوخته بینی سازش

بنظر کم نشود آتش مستسقی وصل

تشنه اندیشه دریا ننشاند آزش

مطرب پرده سرا گوهم از این پرده بساز

بی توام دل بتماشای گلستان نرود

مرغ پر سوخته ممکن نبود پروازش

بلبل دلشده تاگل نزند خیمه بباغ