ما بچشم خویش رخسار تو نتوانیم دید

خویشتن می گوی و مینه گوش بر گفتار خویش

ایکه در عالم بزیبائی و لطفت یار نیست

با چنین صورت مگر هم خویش باشی یار خویش

دیده بگشای و بچشم خویش بین رخسار خویش

کار ما اندیشه بی خویشی و بی کیشی است

هر که را بینی بود اندیشه ئی در کار خویش