بمهد خاک برد با تو دوستی خواجو

بسی بخون جگر نسخ کرده ایم رقاع

مرا از آنچه که گیرد حرامی از پس و پیش

چو ترک خویش گرفتم چه غم خورم ز متاع

که شیر مهر تو خوردست در زمان رضاع