از آب دیده ما زنده رود سوی عراق

ترا که این همه قول مخالفست رواست

که یاد می نکنی هیچ نوبت از عشاق

نوازشی بکن از اصفهان که گشت روان

کمال رتبت خواجو همین قدر کافیست

که هست بنده ئی از بندگان بواسحق