گر نخواهد که کشد گرد مهت گرد عبیر

کان مه از گوشه خورشید درآویزد مشک

آن چه نعلست که لعل تو برآتش دارد

وین چه حالست که حالت ز مه انگیزد مشک

از چه رو خط تو با غالیه آمیزد مشک

زلف عنبر شکن از روی تو سر می پیچید

چکند ز آتش اگر زانکه نپرهیزد مشک