گوش سوی غزل و دیده سوی چشم غزال

تا بکی چنگ زنی در گره گیسوی چنگ

روی ازین قبله بگردان که نمازی نبود

رو بمحراب و نظر در عقب شاهد شنگ

سگ صیاد ز چشمش نرود صورت رنگ

بر کفت باده چون زنگ و دلت پر زنگار

وقت آنست که از آینه بزدائی زنگ