روح را کس نکند دستخوش نفس خسیس

سگ صیاد ز چشمش نرود صورت رنگ

بر کفت باده چون زنگ و دلت پر زنگار

وقت آنست که از آینه بزدائی زنگ

عاقلان آینه چین نفرستند بزنگ

اگرت دیو طبیعت شکند پنجه عقل

چکند آهوی وحشی چو شود صید پلنگ