تنم مقیم مقامست و جان بمرحله عازم

کشیده است سر زلف دلبران بسلاسل

سرشک دیده که می رانم از پی تو مرانش

چرا که شرط کریمان بود اجابت سائل

سرم ملازم بالین و دل بقافله مائل

به خامه هر که نویسد فراق نامه ما را

عجب که آتش نی در نیفتدش با نامل