سرم ملازم بالین و دل بقافله مائل

سرشک دیده که می رانم از پی تو مرانش

چرا که شرط کریمان بود اجابت سائل

تنم مقیم مقامست و جان بمرحله عازم

به خامه هر که نویسد فراق نامه ما را

عجب که آتش نی در نیفتدش با نامل

نسیم روضه خلدست یا شمیم احبا