اگر چه بنده باقبال می شود مقبل

مرا که راه نماید کنون به خانه دل

که خاک راهم اگر دل دهم به خانه گل

من آن نیم که ز دینار باشدم شادی

چو سرو هر که برآورد نام آزادی

دلش کجا بسهی قامتان شود مائل

مرا قتیل نبیند کسی بضربت تیغ