در شب تیره بسی نوبت مهرت زده ام

زانکه چون صبح به سحرت یافته ام

بنشین یکدم و برآتش تیزم منشان

که بدود دل و سوز جگرت یافته ام

تا سحرگه رخ همچون قمرت یافته ام

خسرو از شکر شیرین بهمه عمر نیافت

آن حلاوت که ز شور شکرت یافته ام