ای عزیزان چون کنم چون مبتلا افتاده ام

من ز دست دیده و دل در بلا افتاده ام

هر دم از چشمم چو اشک گرم روراندن که چه

تا چه افتادست کز چشم شما افتاده ام

کی بود برگ من آن نسرین بدن را کاین زمان