گر چه هر کو می خورد از پا در افتد عاقبت

تا چه افتادست کز چشم شما افتاده ام

کی بود برگ من آن نسرین بدن را کاین زمان

همچو بلبل در زمستان بینوا افتاده ام

من چو دور افتاده ام از می چرا افتاده ام

با کسی افتاد کارم کو ز کارم فارغست

بنگرید آخر که از مستی کجا افتاده ام