چون کمر پیوسته در بند میانت بوده ام

گر تو پاس خاطرم داری و گرنه حاکمی

زان تصور کن که هر شب پاسبانت بوده ام

گر چه از رویت چو گیسو برکنار افتاده ام

کشته تیغ جهان افروز مهرت گشته ام

تشنه آب جگر تاب سنانت بوده ام

از گذار من چرا بر خاطرت باشد غبار