نسبت روی تو زانرو بقمر می کردم

خرقه ابر بخونابه فرو می بردم

دامن کوه پر از لعل و گهر می کردم

چون بجز ماه ندیدم که برویت مانست

تا مگر با تو بزر وصل مهیا گردد

مس رخسار ز سودای تو زر می کردم

هرنفس کز دهن تنگ تو می کردم یاد