آشفته تر از موت که بر موی کمر گشت

در عشق تو همدم بجز از آه ندیدم

دلگیرتر از چاه زنخدان تو بر ماه

در گوی زنخدان مهی چاه ندیدم

من موی کسی تا بکمرگاه ندیدم

از خرمن سودای تو سرمایه خواجو

حاصل بحز از گونه چون کاه ندیدم