در گذر زین ارقم نه سر که گر دل خواهدت

تا بگیرم دست و بر تخت سلیمانت برم

نفس کافر کیش را گر بنده فرمان کنی

هر چه فرمائی شوم تعلیم و فرمانت برم

دست گیرم بر سر گنجینه جانت برم

گر شوی با من چوآه صبحگاهی همنفس

از دل پر مهر بر ایوان کیوانت برم