کنون که کشتی عمرم فتاده در غرقاب

چرا به آبی در می سرزنش کنی چو درم

بدور باش فراقم ز خویش دور مدار

اگر چنانکه کنی قتل من بتیغ ستم

کجا بساحل شادی رسم ز ورطه غم

چو صید عشق شدم از حرامیم غم نیست

که هیچکس نکند قصد آهوان حرم