کمال شوق بجائی رسید و حد مودت

ولی عجب که خیالت نمی رود ز ضمیرم

چو شمع مجلسم ار زانکه می کشی شب هجران

چو صبح پرده برافکن که پیش روی تو میرم

که از دو کون گزیرست و از تو نیست گزیرم

بود بگاه صبوحی در آرزوی جمالت

نوای ناله زارم ادای نغمه زیرم