که از دو کون گزیرست و از تو نیست گزیرم

چو شمع مجلسم ار زانکه می کشی شب هجران

چو صبح پرده برافکن که پیش روی تو میرم

کمال شوق بجائی رسید و حد مودت

بود بگاه صبوحی در آرزوی جمالت

نوای ناله زارم ادای نغمه زیرم

نظیر نیست ترا در جهان بحسن و لطافت