تا شدم بنده ات آزاد ز سرو چمنم

نیست بی روی تو میل گل و برگ سمنم

منکه در صبح ازل نوبت مهرت زده ام

تا ابد دم ز وفای تو زنم گر نزنم

جان من جرعه عشق تو نریزد بر خاک