دین و دنیا در سر جام مصفا کرده ایم

ما قدح کشتی و دل را همچو دریا کرده ایم

چون صدف دامن پر از للی لالا کرده ایم

خرقه صوفی بخون چشم ساغر شسته ایم

عیب نبود گر ترنج از دست نشناسیم از آن

کز سر دیوانگی عیب زلیخا کرده ایم

تا سواد خط مشکین تو بر مه دیده ایم