با بوی تو مستغنی از انفاس بهاریم

گر بی بصران شیفته نقش و نگارند

ما فتنه نوک قلم نقش نگاریم

با روی تو فارغ ز گلستان بهشتیم

چون نرگس مخمور تو مستان خرابیم

چون مردمک چشم تو در عین خماریم

از آه دل سوخته با نغمه زیریم