چون نرگس مخمور تو مستان خرابیم

ما فتنه نوک قلم نقش نگاریم

با روی تو فارغ ز گلستان بهشتیم

با بوی تو مستغنی از انفاس بهاریم

چون مردمک چشم تو در عین خماریم

از آه دل سوخته با نغمه زیریم

وز چنگ سر زلف تو با ناله زاریم