آزار می نمائی و بیزار می شوی

این دم نگر که چون به سر دار می رویم

تا چشم می پرست تو بیمار خفته است

هر لحظه ئی به پرسش بیمار می رویم

دریاب کز بر تو به آزار می رویم

نی زر بدست مانده و نی زور در بدن

زاری کنان ز خاک درت زار می رویم