این دم نگر که چون به سر دار می رویم

گو پیر خانقاه بدان حال ما که ما

از خانقه به خانه خمار می رویم

منصوروار اگر ز اناالحق زدیم دم

تا چشم می پرست تو بیمار خفته است

هر لحظه ئی به پرسش بیمار می رویم

آزار می نمائی و بیزار می شوی