از خانقه به خانه خمار می رویم

ما را بحال خود بگذارید و بگذرید

کز جور یار و غصه اغیار می رویم

گو پیر خانقاه بدان حال ما که ما

منصوروار اگر ز اناالحق زدیم دم

این دم نگر که چون به سر دار می رویم

تا چشم می پرست تو بیمار خفته است