گو پیر خانقاه بدان حال ما که ما

کز این دیار بیدل و بی یار می رویم

ما را بحال خود بگذارید و بگذرید

کز جور یار و غصه اغیار می رویم

از خانقه به خانه خمار می رویم

منصوروار اگر ز اناالحق زدیم دم

این دم نگر که چون به سر دار می رویم