منصوروار اگر ز اناالحق زدیم دم

کز جور یار و غصه اغیار می رویم

گو پیر خانقاه بدان حال ما که ما

از خانقه به خانه خمار می رویم

این دم نگر که چون به سر دار می رویم

تا چشم می پرست تو بیمار خفته است

هر لحظه ئی به پرسش بیمار می رویم