دریاب کز بر تو به آزار می رویم

تا چشم می پرست تو بیمار خفته است

هر لحظه ئی به پرسش بیمار می رویم

آزار می نمائی و بیزار می شوی

نی زر بدست مانده و نی زور در بدن

زاری کنان ز خاک درت زار می رویم

با چشم در نثار باردوی ایلخان