گفتم آخر باز گو کاین ناله زارت ز چیست

زان بریدست از کنار چشمه و طرف چمن

راستی را گوئی از شیرین زبانی طوطیست

هر نفس در شکرستان سخن شکر شکن

گفت خواجو من نیم هر دم چه می پرسی ز من