کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 9

گر باده پرستان همه از میکده رفتند

چهرهٔ خواجوی کرمانیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 6

    گو مرتبه خویش به بیگانه رها کن

    #
  2. 7

    بر رهگذرت دنیی و دین دانه و دامست

    #
  3. 8

    در دام مقید مشو و دانه رها کن

    #
  4. 9

    گر باده پرستان همه از میکده رفتند

    انتخاب‌شده
  5. 10

    سرمست مرا بر در میخانه رها کن

    #
  6. 11

    آنرا که بود برگ گل و عزم تماشا

    #
  7. 12

    گو خیمه بصحرا زن و کاشانه رها کن

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 9 از «غزل شماره ۷۴۸ - ای خواجه مرا با می و میخانه رها کن...» است.